20 Ocak 2010 Çarşamba

çocuk

dünyaya tek başına azınlık olmaya geldiğini düşünüyorsan,
hiç olmadığın kadar yalnızsan..
ağlama çocuk,titremesin artık ellerin.
kalbini kıranı affet,affet ki devam edebilesin.
geri dönmeyeceğini bilerek affet ki,gerçekten devam edebilesin.
sana en çok mutluluk veren şimdi en büyük mutsuzluğunsa...ağlama.
beni mutlu eden sen.
mutlu olabilme ihtimali üzerine mutluluğu elinden alınan ben.
tekrar nefes al çocuk,aldığın nefesin "adını" değiştir artık.
tekrar başla.
ağlama.
"en çok kırdı"
"en çok ağlattı"
"en çok sevdi"
"en çok sevildi"
nefes al.
aldığın nefesin adını değiştir.
tekrar başla.
kalbini kıranı affet.
"git-me!"lerin bir anlamı kalmadıysa
"geri dön-mek" imkansızsa
ağlama çocuk...
kimse gibi olmayan,
kimse gibi olmadığını anlamadığında,
anlayıp aldırmadığında,
aldırıp bunu unuttuğunda,
hatırlayıp,bunu yetiremediğinde...
ona uyanıp her sabah,
her gece ona uyuduğun artık yoksa...
nefes al.
varlığının "her noktasına" aşık olduğun artık başkasındaysa..
ellerini tutan,sana huzur veren
hayallerinle beraber gittiyse
hayat çok karanlık,yaşamak çok zorsa,
vazgeçme..yalvarırım vazgeçme
sana ihtiyacım var çocuk.
hayallerini de aldı gitti,
ve neşeni
ve huzurunu
en çok mutluluğunu..
üzülme çocuk.masumuz hala.

06-ocak-2010