acıyor avuç içlerim
hayata tutunamamaktan
tutunmaya çalışmaktan
bırak aksın diyorum
kalbimden
gözümden akan her neyse
küçük çocukları hatırlıyorum sürekli ağırlaşan yatağımda
yatağa gömülüyorum
çocukların bile masum olamadığı bu zamana küfrediyorum.
bana dokunduğunda bile
o eski dokunuşu özlemek
beynimi karartan
gözlerimi kapatan.
midemdeki uçurumdan gönderiyorum
yuttuğum her heceyi
beynim isyan ediyor
patlayayazmaktan bıkmış.
kalbim renk körü
hangi kan kirli
hangisi temiz..
şablonlardaki kırmızı ve maviden nefret ediyor
kısmen aldattım
defalarca aldatıldım
sebebiydim ve objesiydim kimi aldatmaların
karma tepeme üşüşmüş,
sevinçlerini çalıyor,güzel anıların
beklemekten bıktım
avuç içlerimin hep kanlı olmasından
çıkmak istiyorum bu odadan
kurtulmak istiyorum
sürüye sürüye de olsa ayaklarımı
halı yerine kullandığım bu salyongozlardan
sen,ne zaman istersen gel bana
sen gel bana
özlemim yok geçmiş günlere
dost kılıklı insansılara ne de eski sevgililere
sadece sana
sen gel..
yine sen olmak istediğinde
seni bulmak istediğinde
karmadan sakladıklarım
hep bu renk körü kalbin içinde..
